Âlim, ârif, âşık

“Aşık olmaya cesaretin var mı derlerdi.”

Avcıoğlu, âşığın tanımını yapıyor: önce arif olmak gerekir; âşık, gerçekliğin ve kendi hakikatinin gerçeklerini fark etmiş, esenlik, şefkat, aşk hâlini yaşamının ana mihveri yapmış kişidir. Bunu dışarıdan bakarak tanımanın zor olduğunu, tanımlamaya çalıştıkça eksiltildiğini, “sustuk” demenin kelimelerle konuşulamayacak alana girmek olduğunu söylüyor. Âlim bilen, ârif tanıyan, âşık ondan da geçmiştir; âşık olmak biraz da cesaret işidir.