Mistisizm temel kavramları - 2 › Kesit
Damla denizde
“Ama hiçliğe mi gitti? Hayır. Beka oldu aynı zamanda denizde. Kalıcı oldu.”
Avcıoğlu, mutasavvıfların “fena fillah” dediğini, insanın kendi benliğini yok saydığını, yani zaten olmadığını, bir tecelli olduğunu idrak edip içselleştirdiğini anlatıyor; “bekabillah” ise Tanrı’da kalıcı olmak demektir. Bunu elindeki bir damla suyu denize atmaya benzetiyor: damla denizde fena olur, artık göremez, çekip ayıramazsın; ama hiçliğe gitmemiştir, denizde beka olmuş, kalıcı olmuştur.
Bu kesitte geçen sözcükler
- Fena ve beka
- Tasavvufta fena yokluk, benliğin kendinde bir şey olmadığını idrak edip içselleştirmek; beka ise Tanrı’da kalıcı olmaktır. Bir damla suyun denize atılması gibi: damla denizde fena olur, ama hiçliğe gitmez, orada beka bulur.