En zayıf yerimiz

“Çünkü insan kendisi hakkında bazen cehennemlere bile büyük bir olgunluk ve soğukkanlılıkla dayanabilir.”

Avcıoğlu, ölüm varoluş sorununun ikinci kısmının, yani çok sevdiklerimizin ölümünün tamamen kendisiyle ilgili olduğunu ve insanın en zayıf yerlerinden biri olduğunu söylüyor. İnsan kendisi hakkında cehennemlere bile olgunluk ve soğukkanlılıkla dayanabilir, hatta bazen o cehennemler umurunda bile olmaz; ama derin duygusal bağlar kurduklarının başına bir şey geldiğinde ya da onlar zarara uğradığında buna o kadar hazır ve güçlü değildir. Ölüm varoluş sorununu bu yüzden dipte iki biçimde hissediyoruz: kendi ölümümüze dair kaygılarımızda, çoğunlukla istediğimiz gibi yaşayamamış olmaktan; ve çok sevdiklerimizi, hele ki zamansız, kaybetme korkusunda.