Kalabalıkta bile yapayalnız

“Ne kadar kalabalıkların içinde olursak olalım, ne kadar yakınlarımızla birlikte, ne kadar kaliteli ilişkilerimiz olursa olsun bu hayatta, son tahlilde insan varoluşu olarak yapayalnız olduğunun farkındadır aslında.”

Avcıoğlu, sosyal yalnızlığın bir kat altında, en yakınlarımızla bile bazen her şeyi paylaşamadığımızı, her konuda onlardan yardım isteyemediğimizi anlatıyor; bu da varoluşsal yalnızlığa sirayet ediyor. Varoluşsal yalnızlığı şöyle tanımlıyor: ne kadar kalabalık içinde olursak olalım, ne kadar kaliteli ilişkilerimiz olursa olsun, insan son tahlilde varoluşu olarak yapayalnız olduğunun farkındadır. Ben kimim, bunun anlamı ne, nereden geldik, nereye gidiyoruz gibi alanlarda mutlak izole olduğunu, hiç kimsenin onunla aynı şeyleri hissedemediğini ya da onu tam anlayamayacağını bilir.