Yapayalnız geldik, yapayalnız gideceğiz

“Bu dünyaya yapayalnız geldik, yapayalnız gideceğiz.”

Avcıoğlu, varoluşsal yalnızlığın en zirvesinde insanın, dıştaki şartları, kişileri ve olayları ne kadar suçlasa da, sonuçlar bazında hayatının bir bütün olarak topyekün sorumluluğunun yapayalnız omuzlarında olduğunun farkında olduğunu söylüyor; bu, hayatının tüm sorumluluğunu omuzlarına almak zorunda kalmak, çoğu zaman yetkilerin de elinde olmadığını fark etmek demek. Hiç kimsenin bizimle birlikte ölemeyeceğini, bir uçak düştüğünde üç yüz kişi aynı anda ölse bile varoluşsal anlamda ölümün yalnız yaşandığını anlatıyor.