Merhamet ve şefkat

“Esenlik, şefkat, aşk seninle olsun deriz.”

Avcıoğlu, sevgi, iyilik ve merhametin güzel ama birer zihin durumu olduğunu, bu yüzden ortam, algı ve fayda zarar değiştiğinde zevçlerine dönüşebildiğini söylüyor: iyilik kötülüğe, merhamet zorbalığa, sevgi nefrete. Esenlik, şefkat ve aşk ise zihinle yaşanmayan, insanın varoluşsal benliğiyle ilgili bir hâl, bir bilinç seviyesi olduğu için dış nesnelerden etkilenmez, değişmez. Temennisini de bu üçüyle dile getirdiğini belirtiyor.