Tek bir karakter benliğimiz yok

“Ama gerçek hayata baktığımızda tek bir karakter benliğimiz olmadığını da biliyoruz.”

Avcıoğlu, kendine yalnızlığı anlatırken kendimizden kendimizi çıkardığımızda sıfır kalmadığımızı, yani tek tip bir benlik olmadığımızı söylüyor: bir organizmal benliğimiz, bir karakter benliğimiz (adım, dinim, ideolojim, değer yargılarım gibi tanımlamalarla kendimizi özdeş zannettiğimiz o ben) var. Karakter benliğimiz de tek değil; patronun yanında, sevdiceğimizin yanında, düşmanımızın karşısında, sosyal medyada ayrı ayrı sergiliyoruz. Bir de bizi bir yabancı gibi dışarıdan gözlemleyebilen, kendimizle konuşabilen gözlemci benliğimiz var.