Yanılsamalar aşılamaz

“Benim tek referansım gerçeklik; ben gerçekliğin önünde diz çökerim.”

Avcıoğlu, tek referansının gerçeklik olduğunu, gerçekliğin önünde diz çöktüğünü söylüyor. Yanılsamalar ne kadar tatlı gelse de onları aşamayacağını, gerçeklikler ne kadar acı olsa da yalnızca gerçekliklerin kapsanarak aşılabileceğini öğrendiğini anlatıyor. Yanılsamaların peşinde bir süre sonra zihin yorulur: dinlemekten, okumaktan, bir nefes alamamaktan, hâlâ aynı şeyleri yaşayıp aynı şeyleri hissetmekten yorulan insan “Hiçbirinin bir anlamı yokmuş.” der ve nihilizme sürüklenir. Son tahlilde herkesin kendi bildiğini yapmakta serbest olduğunu da ekliyor.